niderlandakan (niderlandakan) wrote,
niderlandakan
niderlandakan

«Արյունակից եղբայրները» Հայաստանում

11703200_1170586349634017_6539259091905935070_n.jpg

«Ոսկե ծիրան» Երևանի 12-րդ միջազգային կինոփառատոնի 7-րդ՝ նախավերջին օրը արտամրցութային ծրագրի շրջանակներում, «Մոսկվա կինոթատրոնի» կապույտ դահլիճում ներկայացվեց Հոլանդական «Ֆարա» հանրային հեռուստաընկերության կողմից Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցի կապակցությամբ նկարահանված «Արյունակից եղբայրներ» («Bloodbrothers») փաստավավերագրական ֆիլմը:
Հայաստանցի հանդիսականին ներկայացվեց 4,5 ժամանոց ֆիլմի ընդամենը վերջին՝ Հայաստանում նկարահանված մասը: Ֆիլմի պրոդյուսերն է Անյա վան Օստրոմը, ռեժիսորն ու սցենարի հեղինակը՝ Կեյս Շխապը: Գլխավոր դերակատարներն են Սինան Ջանը և Արա Հալիջին:  
Ֆիլմի հերոսները Նիդերլանդներում ծնված, մեծացած, ծագումով հայ և թուրք տղաներ են: Նրանց կողմից սեփական անցյալը պրպտելու, դաժան իրականությունը փնտրելու ջանքերն են վավերագիր պատմության առերեսման բացահայտումը: Ի վերջո, ազգությամբ թուրք լրագրող Սինան Ջանը և երաժշտական թատրոնի նիդերլանդահայ դերասան Արա Հալիջին հետազոտում են, թե ինչպե՞ս են իրենց ընտանիքները ներքաշվել հարյուր տարի առաջ թուրքերի կողմից իրականացված հայոց սպանդում:
Վեցմասանոց ճանապարհային վավերագրությունը պատկերում է Սինանի և Արայի ձեռնարկած ուղևորությունը Թուրքիայում և Հայաստանում՝ Ստամբուլից մինչև Երևան:
Վերջիվերջո ազգությամբ թուրք լրագրողը ներողություն է հայցում հայերին՝ թուրքերի իրականացրած ոճիրի համար:
Ի դեպ, նշենք, որ Սինան Ջանը մասնակցում էր կինոփառատոնի աշխատանքներին և ներկա էր կինոդիտմանը: Երբ մեր թղթակիցը ֆիլմի ավարտին հայաստանյան հանդիսատեսին ներկայացրեց, որ թուրք դերակատարը դահլիճում է և այն անձն է, որ իր նախնիների արարքի համար ներողություն է խնդրում, հետևեց բուռն ու հոտնկայս երկարատև ծափահարությունները լրագրող-դերասանին: Նիդերլանդական Օրագրի թղթակիցը բացառիկ հարցազրույց ունեցավ Սինան Ջանի հետ, որը կարող եք դիտել
ստորև:
Ի լրումն հավելենք, որ ֆիլմի ստեղծման գաղափարը ծագել է Սինան Ջանի մոտ, իսկ նկարահանումը իրականացվել է հոլանդական «Ֆարա» հանրային հեռուստատեսության պատվերով:
Երևանում «Ոսկե ծիրան» 12-րդ միջազգային կինոփառատոնը, որն անցկացվում է «Քաղաքակրթությունների ու մշակույթների խաչմերուկ» նշանաբանով, մեկնարկել է 2015թ-ի հուլիսի 12-ին և եզրափակվելու է վաղը՝ հուլիսի 19-ին:  




media_xl_2861688.jpg


Հարցազրույց Սինան Ջանի հետ.
Նիդերլանդական օրագրի թղթակից. Ֆիլմի դիտումից հետո սպասու՞մ էիք այսպիսի արձագանքի հայաստանյան հանդիսատեսի կողմից:
Սինան Ջան. Այո՛, անշուշտ, քանի որ այն հեռարձակվել է նաև Նիդերլանդներում և ֆիլմի ավարտից հետո շատ հայերի եմ հանդիպել, ովքեր շնորհակալ էին և ուրախ, որ այսպիսի ֆիլմ է նկարահանվել: Այդ նույն ջերմությունն այստեղի մարդկանց մոտ եմ նկատում, և իսկապես տպավորված, շատ ուրախ եմ այսքան լավ ընդունելության արժանանալու համար:
Նիդելանդական օրագրի թղթակից.Ֆիլմի ընթացքում հանդիսատեսի համար պարզ է դառնում, թե ինչպիսի՞նն են ձեր զգացումները, անհանգստությունները: Ի՞նչ կասեք այժմ, երբ ֆիլմի նկարահանումներն ավարտվել են և հնարավորություն եք ունեցել էլ ավելի մեծ թվով հայերի հետ շփվելու:
Սինան Ջան. Մինչ այժմ ես շատ քիչ բան գիտեի, թե հայերի հետ ի՞նչ է կատարվել: Ես որոշակի պատմություն գիտեի, բայց ամբողջովին չէի տիրապետում: Ես նույնիսկ ոչ մի հայ ընկեր չունեի, իսկ այժմ շատ հայ ընկերներ ունեմ և 1 շատ լավ ընկեր՝ Արա Հալիջին: Կարող եմ ասել, որ մենք եղբայրներ ենք:
Այժմ շատ բան գիտեմ Հայաաստանի մասին և իմ երկրի պատմության մասին, որի մասին շատ բան չգիտեի:
Նիդերլանդական օրագրի թղթակից. Կարո՞ղ եք ասել, որ ֆիլմը հասավ իր նպատակին:
Սինան Ջան. Այո՛: Մովսես պապիկը 5 տարեկան է եղել, երբ ապրել է ցեղասպանությունը՝ աչքի առաջ տեսնելով ընտանիքի անդամների, հարազատների սպանությունը, և եթե ինքը կարողացել է ներել, ուրեմն յուրաքանչյուր հայ կարող է ներել: Մենք պետք է ընդունեք այն, ի՞նչ կատարվել է և ներողություն խնդրենք, իսկ հայերը պետք է կարողանան ներել, և պետք է ամեն ինչ անենք, որ պատմությունը չկրկնվի: Միասին և համատեղ պետք է անենք հնարավորինս ամեն բան:
Նիդերլանդական օրագրի թղթակից. Ինչպե՞ս են թուրքերը, ըստ Ձեզ, վերաբերում այս հարցին:
Սինան Ջան. Որոշ փոփոխություններ նկատվում են Թուրքիայում: Ժամանակին մարդկանց մեծամասնությունը մերժում էր ցեղասպանության գաղափարը, իսկ այժմ երիտասարդ սերունդը խոսում է այս թեմայով, հետազոտություններ և ուսումնասիրություններ կատարում՝ հասկանալու, թե ի՞նչ է կատարվել հայերի հետ և որտե՞ղ են հիմա  նրանք: Կարծում եմ, որ հայացքների շրջադարձը Հրանտ Դինքի սպանությունից հետո եղավ , որից հետո շատերը սկսեցին մտածել, թե ինչու՞ այս մարդուն  պիտի սպանեին:
Մարդկանց մի խումբ կա Թուրքիայում, որ կարծում է՝ պետք է ընդունել այն, ինչ կատարվել է, և անկաշկանդ են «ցեղասպանություն» բառը  օգտագործելիս:

Հարցազրույցը վարեց Էլեն Հարությունյանը
Tags: Առաջին էջ, Նիդերլանդական օրագիր, մշակութային, տոնավաճառ ցուցահանդեսներ
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments