?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Նիդերլանդական AD.nl կայքում խոսվում է 18-ամյա Անի Թումանյանի մասին, ով դպրոցական  ավարտական քննությունների սթրեսներից բացի հաղթահարում է արդեն 10 տարվա վաղեմություն ունեցող "հավերժական" խնդիրը' Նիդերլանդներում ապրելու թույլտվության, որն օդում կախված է...
Any moet na eindexamens het land verlaten
Any wil rechten gaan studeren © Marie-Therese Kerkels.
Terwijl de examenstress zijn hoogtepunt bereikt, vraagt de 18-jarige Any Tumanian zich af of ze in Nederland mag blijven.

"School is mijn enige houvast"Any Tumanian

Blokken voor economie, goed leren voor wiskunde en dan naar buiten lopen met een havo-diploma. Het plan van de 18-jarige Any Tumanian verschilt amper van dat van haar klasgenoten op het Tilburgse Cobbenhagenlyceum.
Maar waar zij zich na de zomer kunnen richten op een studie, vraagt de geboren Armeense zich vooral af of ze tegen die tijd nog wel in het land mag zijn. ,,De brief van de immigratiedienst kan elke dag op de mat vallen."

Conflict
Tien jaar was ze toen ze samen met haar ouders en haar oudere broer haar geboorteland ontvluchtte. Over de reden waarom wil ze niet te veel uitweiden. Een conflict dat haar vader in Armenië had, ligt er in elk geval aan ten grondslag.

Sinds haar komst woonde ze in verschillende azc's. Tot voor kort zat ze met haar familie in Gilze. Na de achttiende verjaardag van Any komen de vier echter niet meer in aanmerking voor de gezinslocatie.

Noodgedwongen is de familie daarom naar Eindhoven verhuisd. Any neemt twee bussen en een trein om haar examen te kunnen doen. Een nieuwe school zoeken in de lichtstad wilde ze niet, zo vlak voor het eind van haar schoolcarrière. ,,School is mijn enige houvast", zegt ze. ,,Ik ben heel blij dat ik de kans krijg om hier examen te doen. Juist daarom ga ik er ook vol voor."

Ziekte
Ze vertelt haar verhaal ogenschijnlijk moeiteloos. Dat komt vooral omdat ze het al zo vaak heeft verteld. Over hoe haar gezin geen verblijfsvergunning heeft. En hoe het voor een groot deel te danken is aan de ziekte van haar vader dat ze nog niet zijn uitgezet, hoe cru dat ook klinkt. Hun advocaat procedeert zich rot om het gezin hier te kunnen houden, maar het is maar de vraag of dat lukt.



Zin om bij de pakken neer te zitten heeft ze niet. Zo zet ze zich in voor Defence for Children, dat opkomt voor de belangen van kinderen die in een vergelijkbare situatie zitten. Om dat nog beter te kunnen doen wil ze later rechten gaan studeren.

Met klasgenoten spreekt Any niet veel af. Voor de gezelligheid wil ze best een praatje maken, maar daar houdt het contact vaak bij op. ,,Ik hou bewust een beetje afstand", legt ze uit. ,,Anders zul je zien dat ik weg moet wanneer ik net een klik met iemand heb. Dat is al vaak genoeg gebeurd."
__________
Հ.Գ մեր կողմից-Աստված ավելին չի փորձում,քան վեր է մեր ուժերից...
Դժվար իրավիճակ, երբ ուզում ես օգնել,բայց չգիտես ինչպե՞ս..
Մեր տաղանդավոր զավակները, ովքեր պիտանի են ուզածդ երկրի համար, դժվարին վիճակներում են հայտնվում այս երկրների վարած ոչ ճիշտ էմիգրացիոն քաղաքականության արդյունքում:
Միգուցե՞ սխալ տեղ ենք հայտնվել' տարածության ու ժամանակի մեջ ...
Եվ սա այն դեպքում, որ ամենքս մեր չափով ու կարողությամբ կարող էինք օգտակար լինել այնտեղ, որտեղ մենք իսկապես կարող էիք լինել, որտեղ մենք ուզում էինք լինել ու մեզ զգալ սեփական տանը' սեփական իրավունքներով, այնտեղ, որտեղ մենք պետք էինք ու մեր կարիքը կար:
Երևի կգա այդ ժամանակը, որ մենք արժանի կլինենք մեզ,կգնահատենք ու կսիրենք միմյանց ու մեր տեղում կլինենք' տանը,տանտիրոջ իրավունքով...