March 21st, 2018

Հայ վավերագրողի ֆիլմերի ցուցադրություն Նիդերլանդներում


«Անի» հայ համայնքի նախաձեռնությամբ Նիդերլանդների Մաստրիխտ և Նայմեխեն քաղաքներում ցուցադրվելու են Արսեն Հակոբյանի երկու ֆիլմերը: Առաջին ֆիլմը՝ ներկայացնում է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմը, դրա նախածնող պատճառները, հայ-ադրբեջանական հարաբերություններն ընդհանրապես: Այն նաև պատմական ակնարկ է Արցախի, Նախիջևանի և Ադրբեջանի մասին: Ֆիլմի վերնագիրն է «Քառօրյա պատերազմ, կամ ղողանջ լռության»: ֆիլմի ռեժիսոր Արսեն Հակոբյանը գտնում է. որ հայ-ադրբեջանական հակամարտությունը ո´չ միայն ռազմի դաշտում է, այլև՝ տեղեկատվական, որտեղ դեռ շատ անելիքներ ունենք :

2-րդ ֆիլմը նկարահանվել է Գագիկ Գինոսյանի և Արսեն Հակոբյանի սցենարի հիման վրա : Այն վերնագրված է «Արարատից Եվրոպա»: Ֆիլմը պատմում է Հայաստանի,Եվրոպայում սրբացված հայերի և Լեոնարդո դա Վինչիի Հայաստան կատարած ճամփորդության մասին, որի արդյունքում եվրոպական եկեղեցաշինությունը ստացավ հայկական դիմագիծ:
Ֆիլմում ներառված են փաստեր, որոնք հանրությանը ներկայացվում են առաջին անգամ: Այն թարգմանված է մի քանի լեզուներով և ցուցադրվել է բազմաթիվ քաղաքներում:
Ֆիլմերը ցուցադրվելու են Մաստրիխտի Անի Հայ Համայնքի Սրահում, այն տեղի կունենա Մարտի 24 ի՝ Շաբաթ օրը ժամը 18-00ին: Հասցեն՝
Potterieplein 50. 6216VB Maastricht
Հաջորդ օրը՝ մարտի 25-ին , ժամը 12.00-ին ֆիլմերը ցուցադրվելու են Նայմեխեն քաղաքի «Միացյալ Հայերը Հոլանդիայում» կազմակերպության սրահում:
Ֆիլմերի ցուցադրություններից հետո կազմակերպվելու են քննարկումներ:
«Անի» հայ համայնքի ատենապետ Լևոն Սարգիսի հավաստմամբ ծրագրից դուրս նախատեսված է ֆիլմերը ցուցադրել նաև բելգիական Լիեժ քաղաքի հայ համայնքի հանդիսատեսին:

Niderlandakan Oragir / Diary of the Netherlands/Նիդերլանդական օրագիր

Niderlandakan Oragir / Diary of the Netherlands/Նիդերլանդական օրագիր

Իրանահայ ռեժիսոր Անահիտ Աբադի «Եվա» ֆիլմը
Ադրբեջանի բողոքների պատճառով հանվել է Ստամբուլի միջազգային կինոփառատոնից : Այս մասին հայտնում են մի շարք լրատվական կայքեր, այդ թվում «Ազատություն» ռադիոկայանը:
Ադրբեջանի գլխավոր հյուպատոսությունը նամակ է հղել Ֆրանսիական մշակութային կենտրոնին՝ խնդրելով արգելել ֆիլմի ցուցադրությունը: Փառատոնի կազմակերպիչներն սկզբում այս առարկությունները չեն ընդունել: Ինչպես փառատոնի կազմակերպիչներից
Մելեք Օզմանն է ասել է՝ իրենք չեն կարող հաշվի առնել բոլոր երկրների զգայուն հարցերը, ֆիլմում բացասական, վտանգավոր ելույթներ չկան: Այսքանից հետո Ադրբեջանի կառավարությունը համառորեն շարունակել է բողոքի դիմումներ հղել ՝ այս անգամ Թուրքիայի արտգործնախարարությանը և նույնիսկ անձամբ արտգործնախարարին։

Ըստ ադրբեջանական կողմի առարկությունների, ֆիլմում տպավորություն է ստեղծված, թե Ղարաբաղը հայկական տարածք է:
Կինոփառատոնի կազմակերպիչները ի վերջո Թուրքիայի իշխանություններից, Ստամբուլի նահանգապետարանից ֆիլմի ցուցադրությունն արգելելու գրավոր կարգադրություն են ստացել:
Ֆիլմի ցուցադրությունը չեղարկվել է իբր անվտանգության նկատառումներից ելնելով:

Ստամբուլի կինոփառատոնում «Եվա» ֆիլմի ցուցադրությունը նախատեսված էր մարտի 17-ին։
Կինոնկարը առաջին հայ-իրանական համատեղ արտադրությունն է
Ֆիլմի լեզուն արցախի բարբառն է:
Իրանահայ ռեժիսոր Անահիտ Աբադի «Եվա» ֆիլմը այսօր բարոյական աջակցության կարիք ունի: Լավ կլինի այս ֆիլմը տարածվի և ցուցադրվի
աշխարհի հայաշատ հայ համայնքներում, այդ թվում Նիդերլանդների:

Posted by Hay Azian on 21 мар 2018, 11:25

from Facebook

Մի՜ կրկնեք սխալ, որ երբևէ չամաչեք ինքներդ ձեզնից․․․

Օտարության մեջ գտնվող ամեն մի հայ Մայր Հարենիքից զատված մի պտղունց հողն է, որ երբեք այնպես պարարտ չի լինի ինչպես Հայաստանում, Հայրենիքից հեռացած և պանդխտության ճամփան բռնած ամեն մի հայ ծիրանենու այն սերմն է, որ օտար հողում , օտար արևի ցրտաբեր շողերի տակ երբևէ չի ծաղկի, և ի վերջո օտար լեզվի դռները թակող ամեն մի հայ իր Մայր լեզվի տաճարը կքանդի, եթե չխոսի հայերեն, առավել ևս հայոց լեզուն չսերմանի իր զավակների ու սերունդների մեջ։
Հիմա, երբ Հայաստանն ալրամաղի նման դատարկվում է, և հայոց հասկերն օտար հողում են գլուխ բարձրացնում՝ փորձելով ծաղկել, մեր ազգայինի և հայեցիի պահպանման սուրբ գործընթացն առավել քան արդիական է և մտահոգեցնող։ Փառք Աստծո, որ այսօր  սփյուռքում  անգամ կան  բազմաթիվ հայկական դպրոցներ ու կրթօջախներ՝ մեր ոսկեծամիկ լեզուն սերունդներին ուսանելու: Ավաղ, ծնողների մեծ մասը նախընտրում է իր շաբաթօրյա, կամ կիրակնօրյա հանգիստն անցկացնել մեծամասամբ գինարբուքների և խնջույքների մեջ՝ մի կողմ դնելով իր երեխաների՝ հայեցի կրթման և դաստիարակման գործընթացը, հաճախ արտաբերելով, թե ինչ անհրաժեշտություն կա հայոց այբուբենը իմանալու, հայերեն կարդալ և գրելու, երբ առավելագույնը տարին մեկ անգամ են արձակուրդներին այցելում Հայաստան՝ տեսարժան վայրերը վայելելու համար։
Ինքս ինձ չտարանջատելով որևէ մեկից՝ հաճախ եմ ինքս ինձ հարցնում.  «Մի կերպ զավակներիս կկարողանամ հայեցի կրթել և դաստիարակել, բայց առավելագույնը մեկ սերունդ, հետո կքաղեմ իմ անտարբերության պտուղներն ՝օտարամոլ բարքերով ու 800px-Դամբարան_Մեսրոպ_Մաշտոցի,_2015_(6).jpgսովորույթներով, սրբատյաց և նեռամոլ  ավանդույթներով զետեղված»։
Եվ գուցե մի օր , ամոթի զգացումով և սեփական անձի նկատմամբ զայրույթով լցվեմ,երբ որևէ մեկը հեգնանքով ինձ արտաբերի. «Դու ի՜նչ բանաստեղծ, կամ հայագետ, երբ զավակներդ հայոց լեզվին չեն տիրապետում...»
Հա, մոռացա ասել և կոչ անել Նիդերլանդների Լիմբուրգի մարզի և նրան հարակից շրջանների հայությանը, որ արդեն վաղուց Մաստրիխտի  «Անի» հայ համայնքում գործում է կիրակնօրյա հայկական դպրոց*), որտեղ Ձեր զավակները կարող են անվճար թե՜ հայոց լեզուն սովորել, և թե՜ կրոնի դասերի հաճախել։
Մի՜ կրկնեք  սխալ, որ երբևէ չամաչեք ինքներդ ձեզնից․․․
Հարգանքներով՝
Արտակ Մանուկյան
*)-Նիդերլանդների գրեթե բոլոր  հայաշատ վայրերում գործում են հայկական  կիրակնօրյա դպրոցներ, որոնք ընդգրկված են  միասնական  Հարթակում,-ծանոթ. ՆԻԴ.ՕՐԱԳՐԻ

13133315_911576428951276_8931822921622730583_n (2).jpg