December 2nd, 2020

Լապշինը վաճառել է Բաքվում գերեվարության ժամանակ հագած բաճկոնը

Александр Лапшин

Ընկերներ, ուզում էի ասել, որ իմ հայտնի կարմիր բաճկոնը, որի մեջ Մինսկից Բաքու եմ թռել 2017 թվականի փետրվարի 7-ին, վաճառվել է 2700 դոլարով: Բաճկոնը պահվել է վակուումային պայուսակում ամբողջ ժամանակ երբեք չի լվացվել եւ պահպանում է Ադրբեջանի ղեկավարի, նրա ընտանիքի անդամների եւ այլ կոների հոտը այս ռեժիմի կառավարությունում:
Գումարը կգնա վիրավոր հայ զինվորներին օգնելու եւ բառացիորեն վաղը այս գումարը կբաժանենք Երեւանի հիվանդանոցներում մոտ 15-20 տղաների: Դա փոքր բանն է, որ կարող եմ անել:
Վաղը երեկոյան կամ մյուս օրը առավոտից վիդեոն ենք խմբագրելու, թե ինչ ենք անում այս օրերին ։ Կարծում եմ Վադիմ Հարությունովի ′′ Անտիտոպոր ′′ ալիքով դուրս կգա, նա ինձ հետ Երեւանում է ։
Հ.Գ- Ալեքսանդր Լապշինի հայտնի բլոգը PUERRTTO անվամբ https://puerrtto.livejournal.com/ «Նիդերլանդական օրագրի» հետ մեկտեղ https://niderlandakan.livejournal.com/, որպես բարեկամ գտնվում է միևնույն (LiveJournal) LiveJournal Russia կայքում:
Լապշինի հարցազրույցը` 1in am եթերում Գոհար Հայրապետյանի հետ` այստեղ
Друзья, хотел сказать, что моя знаменитая красная куртка в которой я летел персональным джетом президента Алиева из Минска в Баку 7 февраля 2017 продана за 2700 долларов США. Куртка все это время хранилась в вакуумном пакете, ни разу с тех пор не стиралась и хранит запахи кресла, в котором не раз сидел глава Азербайджана, члены его семьи и другие шишки в правительстве этого режима.
Деньги пойдут на помощь раненным армянским солдатам и буквально завтра разделим эту сумму примерно на 15-20 парней в больницах Еревана. Это то малое, что могу сделать.
Завтра вечером, или послезавтра утром смонтируем видео, где расскажем о том, чем занимаемся эти дни. Думаю, выйдет на канале Вадима Арутюнова "Антитопор", он тут со мной в Ереване.

The New York Times:«Երբ մշակութային ժառանգությունը դառնում է թշնամու սեփականը»


02.12.2020// Nid.oragir
«Նյու Յորք Թայմս» (The New York Times) ամերիկյան հանրահայտ թերթը «Պատերազմ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ» խորագրի և «Երբ մշակութային ժառանգությունը դառնում է թշնամու սեփականը» վերնագրի ներքո բավականին հետաքրքիր հոդված է տպագրել ու այսպիսի հարցադրում արել` Լեռնային Ղարաբաղում կրակի դադարեցումը կարո՞ղ է նոր հույս առաջացնել ամենուր սպառնացող հուշարձանների պահպանությանը:
Դադիվանքը հարյուրավոր հայկական եկեղեցիներից, հուշարձաններից և փորագրված հուշաքարերից մեկն է վիճահարույց տարածաշրջանում, որը այս ամիս ձեռք բերված զինադադարի համաձայն անցնելու է հիմնականում մահմեդականներով բնակեցված Ադրբեջանի վերահսկողության տակ` գրում է թերթը և ավելացնում, IX դարում իր ծագումից ի վեր Դադիվանքը դիմակայել է սելջուկների և մոնղոլների արշավանքներին, ընկել պարսկական տիրապետության տակ, գոյատևել խորհրդային կարգերին և այս աշնանը` Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև արդեն երկրորդ դաժան պատերազմին : Այժմ հոյակապ քարե համալիրը, որն իր մեջ ներառում է երկու որմնանկարչական եկեղեցի, զանգակատուն և բազմաթիվ միջնադարյան արձանագրություններ, բախվում է մի բանի, որը կարող է էլ ավելի վատ լինել ՝ քան հաստատված այս վտանգավոր խաղաղություն է...
Ամարասի վանքը և Ծիծեռնավանքի բազիլիկը, քրիստոնեության վաղ դարաշրջանի ժառանգություններ են, որի հանձնումը Ադրբեջանին նոր ու լուրջ սպառնալիք է ներկայացնում, նույնիսկ երբ արդեն վերջ է տրվել արյունալի պատերազմին: Որպես օրինակ է բերված Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը ենթադրությունը, որ հայերը պատմական որևէ կապ չունեն տարածաշրջանի նկատմամբ`պնդելով, որ եկեղեցիները պատկանում են հին ադրբեջանական նախնիներին և« հայացվել »են 19-րդ դարում:
Թերթը հիշեցնում է, որ 1997-ից 2006 թվականներին Ադրբեջանի կառավարությունը կործանարար արշավ ձեռնարկեց Նախիջևանում գտնվող հայկական ժառանգության դեմ, որը Ադրբեջանի հիմնական անկլավն է, որը բաժանված է երկրի հիմնական մասից Հայաստանի տարածքով. Ulուղայի մոտ 89 եկեղեցի և հազարավոր խաչքարեր կամ փորագրված հուշաքարեր: ավերվել է աշխարհում միջնադարյան ամենամեծ հայկական գերեզմանատունը: Եվ վերջերս հրադադարի պահից ի վեր, սոցիալական ցանցերում շրջանառվող պատկերները ենթադրում են, որ Ադրբեջանի կողմից վերջերս պահանջված տարածքում գտնվող հայկական որոշ հուշարձաններ և եկեղեցիներ արդեն վանդալիզմի են ենթարկվել, կամ էլ պղծվել են:
Հոդվածում օրինակներ են բերվել այլ հակամարտության վայրերում գտնվող հուշարձանների վիճակի ու ճակատագրերի մասին, որոնց թվում Իսլամական պետության կողմից Պալմիրայի, հին առևտրի քաղաքի և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության տարածքի վրա հարձակումների: Խոսվում է դրանց պահպանման անհրաժեշտության մասին:
Հոդվածն ամբողջությամբ հղումով` https://www.nytimes.com/2020/11/30/opinion/armenia-azerbaijan-monuments.html
(Հայերեն թարգ.` ՆԻԴ.ՕՐԱԳՐԻ