Իրանի հետ առևտուր է արել նաև Նիդերլանդները

Իրանի հետ առևտուր է արել նաև Նիդերլանդները
Իրանի հետ առևտուր է արել նաև Նիդերլանդները

Առևտրաշրջանառությունն Իրանի և եվրոպական երկրների միջև իրանական ընթացիկ տարվա (2020 թվականի մարտի 20-ից սկսած) առաջին 7 ամսվա ընթացքում կազմել է 8 մլրդ դոլարը:

Ինչպես փոխանցում է «ԻՐՆԱ» գործակալությունը, եվրոպական երկրների հետ այդ յոթ ամսում առևտրաշրջանառության ծավալը կազմել է 15 910 մլն տոննա:

Իրանը Եվրոպա է արտահանել 5605 մլն տոննա ապրանք՝ ընդհանուր 2066 մլրդ դոլար արժողությամբ:

Իրանական ապրանքների գլխավոր ներկրողներն այդ ընթացքում եղել են Թուրքիան ($1,489 մլրդ), Ռուսաստանը, Գերմանիան և Իտալիան:

Նշված ժամանակահատվածում Իրանն արտահանումներ է կատարել դեպի 37 եվրոպական երկիր, այդ թվում՝ Ավստրիա, Գերմանիա, Բոսնիա և Հերցեգովինա, Բելգիա, Շվեյցարիա, Դանիա, Ֆրանսիա, Իսպանիա, Մեծ Բրիտանիա, Իտալիա, Նիդերլանդներ, Շվեդիա, Սլովակիա, Նորվեգիա:

Բացի այդ, Իրանը 7 ամսում ապրանքներ է ներկրել 44 եվրոպական երկրից՝ ընդհանուր առմամբ 6 741 մլրդ դոլար արժողությամբ:


Դեսպան Բալայանի աշխատանքային այցը Լյուքսեմբուրգ և հարցազրույցը հանրային ալիքին

Տիգրան Բալայան և Մեծ Դքսության ԱԳՆ արարողաակարգի ղեկավար Բեատրիս Կիռշ
Տիգրան Բալայան և Մեծ Դքսության ԱԳՆ արարողաակարգի ղեկավար Բեատրիս Կիռշ

Նախ դեկտեմբերի 17-ին դեսպան Տիգրան Բալայանն իր հավատարմագրերի պատճենները հանձնեց Լյուքսեմբուրգի Մեծ Դքսության ԱԳՆ արարողաակարգի ղեկավար Բեատրիս Կիռշին։ 

Արարողությունից հետո դեսպանը հադիպում ունեցավ Լյուքսեմբուրգի ԱԳՆ քաղաքական տնօրեն Օլիվիե Մաեսի հետ, ում հայկական կողմի երախտագիտությունը հայտնեց Արցախի դեմ թուրք-արդբեջանա-ահաբեկչական ագրեսիայի մեկնարկից ի վեր վերջիններիս գործողությունները դատապարտելու, ինչպես նաև ԿԽՄԿ միջոցով Արցախին հումանիտար աջակցություն ցուցաբերելու համար։ 

Զրույցի ընթացքում Տիգրան Բալայանը Օլիվիե Մաեսին ներկայացրեց ագրեսիայի հետևանքով ստեղծված իրավիճակը, ընդգծեց թուրք-արդբեջանա-ահաբեկչական զինված ուժերի գործած ռազմական հանցագործությունները և դրանց հեղինակներին պատժելու անհրաժեշտությունը։  

Դեսպան Բալայանը լյուքսեմբուրգյան այցի ընթացքում հարցազրույց տվեց երկրի առաջատար ՐՏԼ հեռուստաընկերությանը, որի ընթացքում անդրադարձավ Արցախի դեմ Ադրբեջանի սանձազերծած ռազմական ագրեսիային, պատերազմին Թուրքիայի անմիջական մասնակցությանը, վերջինիս կողմից մերձավորարևելյան տարածաշրջանից վարձկանների հավաքագրմանը և տեղափոխմանը Ադրբեջան։ 

Տ․ Բալայանն ահազանգեց Ադրբեջանում պահվող հայ ռազմագերիների և քաղաքացիական անձանց նկատմամբ բռնության գործադրման բազմաթիվ դեպքերի, ադրբեջանական զինված ստորաբաժանումների կողմից  պատերազմական հանցագործությունների, հայկական կրոնական և մշակութային ժառանգության ոչնչացման,  հետպատերազմյան շքերթի ժամանակ Ադրբեջանի և Թուրքիայի ղեկավարների կողմից Հայաստանի տարածքների և հայ ժողովրդի անվտանգությանն դեմ ուղղված սպառնալիքներին մասին։ 

Դեսպանը առանձնահատուկ ընդգծեց Նիդերլանդների խորհրդարանի կողմից Ադրբեջանի ղեկավարության, ինչպես նաև Թուրքիայում և Ադրբեջանում ռազնական հնացագործություններում մեղսակցություն ունեցած անձանց դեմ անհատական պատժամիջոցների և ԵՄ մակարդակում նմանատիպ նախաձեռնություններն առաջ մղելու կարևորությունը։  Տիգրան Բալայանը շեշտեց Արցախի ճանաչման անհրաժեշտությունը՝ որպես հակամարտության հարատև կարգավորման միակ հնարավորություն։

Հայաստանի դեսպանի հանդիպումները Լյուքսեմբուրգի քաղաքական ուժերի և Պետանժի քաղաքապետի հետ 

Նոյեմբերի 18-ին շարունակվեց դեսպան Բալայանի այցը Լյուքսեմբուրգ։ Դեսպանը հանդիպում ունեցավ Պետանժի  քաղաքապետ Պիեր Մելինայի և քաղաքային խորհրդի անդամների հետ՝ փոխանցելով  Դիլիջանի քաղաքապետ Արմեն Սանթրոսյանի ուղերձը։ Զրույցի ընթացքում արծարծվեցին Պետանժի և Դիլիջանի միջև  կրթության, զբոսաշրջության, մշակույթի, առևտրի և այլ ոլորտներում փոխգործակցության խորացմանն առնչվող հարցեր։Դեսպան Տիգրան Բալայանը ( Tigran Balayan )   նաև մի շարք հանդիպումներ և առցանց զրույցներ  ունեցավ Լյուքսեմբուրգի խորհրդարանում ներկայացված քաղաքական ուժերի հետ։ Շնորհակալություն հայտնելով հոկտեմբերի 15-ին պատգամավորների պալատի կողմից Արցախի դեմ ադրբեջանա-թուրքական ագրեսիան դատապարտող միաձայն ընդունված բանաձևի համար, դեսպան Բալայանը  ներկայացրեց պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո կատարված ռազմական հանցագործությունները, ադրբեջանա-թուրքական սադրանքները։ Հայաստանի դեսպանը շեշտեց, որ Ադրբեջանի և Թուրքիայի ռազմաքաղաքական ղեկավարությունն անմիջական պատասխանատվություն է կրում ուժի կիրառման, պատերազմ  սանձազերծելու, երկու կողմերի ռազմական և քաղաքացիական զոհերի և ավերածությունների համար և պետք է պատասխանատվության կանչվի։ Այս առումով նա կարևորեց հստակ և հասցեական քայլերի իրականացումը՝ ընդգծելով այդ գոըծընթացում ԵՄ-ի և անդամ երկրների  առաջնորդող դերակատարությունը։Քաղաքական ուժերի հետ քննարկումների ընթացքում  անդրադարձ կատարվեց միջխորհրդարանական կապերի ամրապնդման ուղիներին։

Հարցազրույց Լյուքսեմբուրգում ՀՀ դեսպանի հետ

https://www.rtl.lu/news/international/a/1632453.html

Նիդերլանդներում և Լյուքսենբուրգում Հայաստանի  հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Տիգրան Բալայանը  (Tigran Balayan) այս օրերին Լյուքսենբուրգում կայացած աշխատանքային հանդիպումներից զատ հարցազրույց է տվել Լյուքսեմբուրգի RTL Lëtzebuerg առաջին հանրային հեռուստաընկերության թղթակից Պետց Բարցին (Petz Bartz) Դեսպանը ներկայացրել է #Արցախի դեմ ադրբեջանա-թուրքական ագրեսիայի վերաբերյալ վերջին զարգացումները:

Ցուցադրվել են Ադրբեջանի կողմից իրականացված ռազմական հանցագործությունների մասին կադրեր. որն արձանագրել է " Human Rights Watch իրավապաշտպան կազմակերպությունը: Շարունակում է հաղորդումներ ստացվել գերության մեջ գտնվող հայ զինվորների նկատմամբ անմարդկային ու հանցավոր վերաբերմունքի մասին:

Հաղորդման տեսաերիզն ու տեքստը` հետևյալ հղման մեջ

De Krich ëm Nagorno-Karabach ass offiziell eriwwer.

D'Mënscherechtsorganisatioun "Human Rights Watch" awer mellt weiderhi Krichsverbrieche vun Aserbaidschan géint armenesch Zaldoten a Gefaangenschaft.

Eng international Enquête gëtt et net an et ass héchst onwarscheinlech, datt déi Responsabel dofir enges Daags Verantwortung wäerte misse droen. Vun enger normaliséierter Situatioun am Südkaukasus kann een net ausgoen.

De Petz Bartz hat d'Geleeënheet, doriwwer mam fir Lëtzebuerg zoustännegen armeneschen Ambassadeur ze schwätzen.

D’Biller si gräisslech. Russesch Journalisten hunn um Wee an déi armenesch Stad Shushi a Nagorno-Karabakh, um éischten Dag vun der Wafferou am November, d’Kamera einfach lafe gelooss. Laanscht d’Strooss leien déi stierflech Iwwerreschter vun deenen, déi bis op d’Lescht probéiert haten, d’Schlësselpositioun nach ze halen. Vill armenesch Zaldote sinn deemools awer och a Gefaangenschaft geroden a si bis haut systemateschen Humiliatiounen ausgesat. Déi fragil Wafferou hält den Ament, mee fir de Konflikt gëtt et keng Léisung. 2.000 russesch Friddenstruppe verhënneren, dass déi zwou Konfliktparteien op en Neits uneneegeroden. Mee si sinn och net ëmmer iwwerall. Bis zu 50.000 ethnesch Armenier sinn aus Stepanakert, der Haaptstad vu Nagorno-Karabakh, an Armenien geflücht. Den Aserbaidschan wëllt verhënneren, dass se zréckginn an hir Heemecht. Deenen, déi bliwwe sinn, blitt dacks Revanche.

De Gewënner ass virun allem och d’Tierkei. Den Erdogan stoung net zoufälleg op gläicher Héicht nieft dem Aliyev, fir zu Baku d’Victoire ze feieren. Natierlech huet den Aserbaidschan elo ee gudden Deel Territoire zréck, mee ee wesentleche Punkt vun där vu Moskau ausgehandelter Wafferou betrëfft guer net Nagorno-Karabakh, mee Armenien selwer, an zwar de Nakhchivan-Korridor. Armenien verléiert déi voll Kontroll iwwert seng Grenz zum Alliéierten Iran an ass méi isoléiert wéi virdrun an d’Tierkei kritt vollen Zougank zum Kaspesche Mier an doriwwer eraus bis bei d’Koséngen aus Turkmenistan.

Zu Yerevan an Armenien ass de Premier Nikol Pashinyan duerch de verluerene Krich politesch ënner Drock geroden. D’Oppositioun verlaangt säi Récktrëtt a plangt fir d’nächst Woch e Generalstreik. De ganze Konflikt am Südkaukasus war, alt erëm eng Kéier, keng Stärstonn vun enger eenheetlecher europäescher Aussepolitik.

-------------------


Եռօրյա սուգ Հայաստանում և Արցախում

Դեկտեմբերի 19-21-ը Հայաստանի հանրապետությունում և Արցախում հայտարարվել է եռօրյա սուգ։ Արտերկրում Հայաստանի դեսպանություններում  կբացվեն սգո մատյաններ

Նոյեմբերի 19-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի, Ազգային ժողովի նախագահ Արարատ Միրզոյանի գլխավորությամբ հիշատակի բազմահազարանոց երթը, որին մասնակցում էին նաև գործադիր և օրենսդիր իշխանության բարձրագույն գրեթե բոլոր ներկայացուցիչները, կեսօրից հետո Երևանի Հանրապետության հրապարակից շարժվեց դեպի Եռաբլուր զինվորական պանթեոն։

Վաղ առավոտյան պետության ղեկավարը հանդես էր եկել ուղերձով, որում անդրադարձ կատարեց  ներքաղաքական վիճակին։

Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը ևս նոյեմբերի 19-ին, Հայրենիքի պաշտպանության համար զոհված նահատակների հիշատակի համար հայտարարված եռօրյա սգի առիթով, այցելել է Ստեփանակերտի քաղաքային հուշահամալիր և հարգանքի տուրք մատուցել բոլոր նահատակների հիշատակին:

Նոյեմբերի 18-ին Գարեգին Նժդեհի հրապարակից ընդդիմության ներկայացուցիչները բազմամարդ երթով գնացել են Եռաբլուր, որտեղ հոգեհանգստյան կարգից հետո ընթերցվել են 44 -օրյա պատերազմում զոհված  հայ հերոսների անունները։ 

Այնուհետեւ ներկաները ծաղիկներ են խոնարհել  եւ մոմեր վառել զոհվածների գերեզմաններին։

 Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Աﬔնայն Հայոց Կաթողիկոսի տնօրինությամբ դեկտեմբերի 20-ին հայաստանյան եկեղեցիներում Սուրբ Պատարագի ավարտին կկատարվի հոգեհանգստյան արարողություն՝ արցախյան պատերազմում նահատակված հերոսների հոգիների խաղաղության համար։


Ոչ, տանկերը հնացած չեն անօդաչու սարքերի դեմ

ՄԱՄՈՒԼ (տողատակին մեր մեկնաբանությունը Ռոբերթ Բեյթման ( Ամերիկյան ռազմական փորձագետ) հոկտեմբերի 15․2020,
Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմական գոտում մետաղի ջարդոնի վերածված զրահատեխնիկան վատ պատրաստվածության (թերի վարժանքի) և տեղանքի առանձնահատկություններին չտիրապետելու արդյունք է․ կախարդական տեխնիկա գոյություն չունի: 1897 թվականին ամերիկացի գրող Մարկ Թվենը լոնդոնցի լրագրողին ուղղված պատասխան նամակում գրում է. «Իմ մահվան մասին հաղորդագրությունը չափազանցություն էր»: Նույնը վերաբերում է տանկի, ինչպես նաև ենթադրաբար բոլոր հիմնական զրահամեքենաների խոտանման մասին վերջին պնդումներին: Երկու կողմերի չափազանց ուռճացված պնդումները վերջերս վերսկսված երկշաբաթյա պայքարում Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանի շուրջ տևական հակամարտության արդյունքում տանկերի ոչնչացմանը վերաբերող նոր պնդումների պատճառ են դարձել: Սոցիալական մեդիան վերածվում է թեժ մարտադաշտի երկու կողմերի միջև, երբ վիճելի կողմերից ՝ յուրաքանչյուրը տեղադրում է տեսանյութեր, որոնք ցուցադրվում են մյուս կողմի զրահապատեխնիկային պատճառված վնասները: Սրանք իսկապես ապշեցուցիչ պնդումներ կլինեին, եթե դրանք ճշմարիտ լինեին: Այս շաբաթվա դրությամբ Հայաստանը պնդում էր, որ իր աջակցած ուժերը բառացիորեն ոչնչացրել են մի ամբողջ դիվիզիայի ողջ տանկային շարասյունը, իսկ Ադրբեջանը պնդում է, որ ավելի արժեքավոր կորուստներ են պատճառել, ոչնչացնելով «տանկեր և ամենագնացներ»: Այդ շշուկները նման են Թվենի մահվան մասին հեքիաթին, որի ստեղծման հիմքում՝ Թվենի անգլիացի զարմիկի հիվանդությունն էր: Այդ հեքիաթն այսօր ​​ մեծ արագությամբ շրջանառվում է Հայաստան-Ադրբեջան պատերազմի ընթացքում: Երկու կողմերն էլ տեղադրում են բազմաթիվ թվային լուսանկարներ և տեսանյութեր ՝ պաշտպանելու համար իրենց արտասովոր պնդումները մարտերում ոչնչացված հակառակորդ զրահամեքենաների քանակի վերաբերյալ: Առաջին հայացքից սա կարծես ակնհայտ եզրակացության է բերում. տանկերը (և այլ պաշտպանված տրանսպորտային միջոցները) չեն կարող երկարատև գոյություն ունենալ, քանի որ դրանք մահվան թակարդներ են ժամանակակից մարտադաշտում, որտեղ գերակշռում են էժան անօդաչու թռչող սարքերը: Դա սխալ է: Ադրբեջանը պնդում է, որ ոչնչացրել է ավելի որակյալ «տանկերի և ամենագնացների» շարասյուն: Տանկը կարող է կործանվել/մահանալ, բայց Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում մարտերը որևէ ապացույց չեն տալիս մուտքային կործանման մասին: Խնդրի հիմքում ընկած են մարտադաշտային երեք տարրեր ՝ ուսուցում, ռելիեֆ և մարտավարություն, և մեկ հիմնավոր մոլորություն՝ կեղծ ենթադրություն, որ նոր տեխնոլոգիաները, մասնավորապես շատ գովազդվող անօդաչու թռչող սարքերի վերելքը, ավելի հայտնի են որպես անօդաչու թռչող սարքեր, հաղթաթուղթ ունեն հին տեխնոլոգիայով զրահամեքենաների նկատմամբ: Ադրբեջանական և հայկական պնդումները, որ անօդաչու թռչող սարքերը ոչնչացրել են հսկայական քանակությամբ մեքենայացված համակարգեր, դատարկ են: Պետք չէ շատ խորը նայել, որպեսզի հասկանանք, որ երկու կողմերի մամուլի հաղորդագրությունները միանգամայն ծիծաղելի են, ավելի շուտ նման են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակվա ԱՄՆ-ի բանակի օդուժի պնդումներին, թե իրենց ռմբակոծիչները քանի գերմանական կործանիչ են զգետնել: Կողմերից յուրաքանչյուրը իրենց մամուլի համապատասխան հաղորդագրություններում, պնդում է, որ «ոչնչացվել» են, համապատասխանաբար, 130 (հայկական) և 137 (ադրբեջանական) զրահամեքենաներ ընթացիկ հակամարտության միայն առաջին 10 օրվա ընթացքում: Հակամարտությունից առաջ յուրաքանչյուր կողմի մարտական ​​ուժերի պարզ ակնարկը ցույց է տալիս, որ այդ պնդումները չափազանցված են: Կողմերից յուրաքանչյուրի համար դա կլինի նրանց ընդհանուր ուժերի անհավանական տոկոսը: Վերջին մարտերից առաջ Ադրբեջանը, հավանաբար, ունեցել է 500-ից 600 տանկ, և չնայած հայկական ուժերն ավելի փոքր են, բայց նրանք պատերազմական գործողությունների սկզբում ունեին ոչ ավելի, քան մի քանի հարյուր գործող տանկ: Ենթադրվում է, որ ջանասիրաբար ընտրված տեսանյութերը վկայում են նաև մեկ այլ ասպեկտի մասին: Ոչ բոլոր հիթերն են, տեսանյութերը, ստեղծված բարձրակարգ տեխնոլոգիաների կիրառման արդյունքում: Որոշ առավել շատ ռեթվիթ արված տեսանյութերից պարզ երեւում է, որ տանկերը ոչնչացվում են հակատանկային ցամաքային ականների կողմից, տեխնոլոգիա, որն ավելի քան 100 տարվա հնություն ունի, իսկ մյուսները խոցվում են անորոշ զինամթերքի կողմից: Գուցե եթե չլինեին, համապատասխանաբար, տանկերիի (և այլ տրանսպորտային միջոցների) կորուստները,  այս առումով լավագույն գաղափարը կլիներ փնտրել Հարավ-Աֆրիկյան սիրողական ամփոփումը: Այո, անօդաչու թռչող սարքերը և հեռակառավարվող փոքր զինատեսակները առավելություն են ցուցաբերում ոչնչացված մեքենաների նկատմամբ, բայց ի՞նչ որակի ուժերի դեմ: Սա նոր բան չէ: Ոչ ռազմական պատմաբանները հաճախ խոսում են այն մասին, թե ինչպես է վառոդի կիրառման վերելքը հանգեցրել հեծյալ ասպետի վախճանին Արևմտյան Եվրոպայում: Իրականությունն այն էր, որ դա ազդարարում էր զանգվածային, կարգապահ, նիզակներով զինված հետեւակի ի հայտ գալը, ինչպիսին էր շվեյցարական Eidgenossen- ը և հետագայում գերմանական Landsknechts- ը, որոնք զրահավորված ձիավոր ասպետին դատապարտեցին վերացման 1200-ականներից սկսած և այդ պահից նրա վերացումը ընթացավ արագացող տեմպերով: Հեծյալ և զրահավորված ասպետները, որոնք ժամանակին ռազմի դաշտի թագավորներ էին, ոչ թե դեգրադացվել և վար էին իջել ձիերից նորագույն տեխնոլոգիաների կիրառման արդյունքում, այլ հնագույնների: Փոխկապակցված գործողություններ իրականացնող և իր գործի նվիրյալ հետեւակային կազմավորումների գաղափարը թվագրվում է դեռևս հույներից 2000 տարի առաջ: Գերիշխող ուժը վարժանքն էր, ոչ թե տեխնոլոգիան: Սա է հենց ծայրաստիճան տեսանելի Լեռնային Ղարաբաղի մարտադաշտում: Երկու կողմերի ներկայացրած տեսանյութերը վկայում են, որ կողմերից ոչ մեկը, կարծես, չի ընկալում այն ​​գաղափարը, որ այդ համակարգի գրագետ օգտագործման հարցում ֆիզիկական զենքի համակարգի արժեքը ընդամենը մարդկանց վարժանքի/ուսուցման արժեքի մաս է կազմում: Երկու կողմերն էլ ունեն նմանատիպ տեխնիկա. ռուսները նույնիսկ իրենց լավագույն T-90 մարտական ​​տանկերն են մատակարարում Ադրբեջանին, չնայած Մոսկվան բարեկամական է երկու երկրների նկատմամբ: Կարծես թե երկուսն էլ չեն ընկալել այն միտքը, որ նույնիսկ ամենաարդիական տեխնոլոգիյով հագեցած տանկը (կամ մարտական զրահապատ ​​մեքենան) միայն այնքանով է մետաղի ջարդոն, եթե այդ մեքենաների ներսում չկա պատրաստված և կարգապահ մարտական ​​ուժ: Փայլող, նոր տանկերով շքերթը մի բան է, իսկ ռազմի դաշտում դրանց օգտագործելու գրագետ ունակությունը՝ մեկ այլ: Իրար հաջորդող բազմաթիվ տեսանյութերում տեսնում ենք զրահամեքենաներ, որոնք հավաքված են կիպ շարասյուներում որոնք, կարծես թե վարչական, այլ ոչ թե մարտական ​​շարժեր են կատարում: Նրանք չեն մանևրում ըստ մարտական ​​պայմանների պահանջի, երբ լայնորեն ցրված են: Նմանապես, տեսաերիզները դիտող գրեթե բոլոր անձինք նշում են, որ տրանսպորտային միջոցները, որոնց կարելի է տեսնել անշարժ կանգնած ​​մարտ վարելիս, քողարկման լուրջ փորձեր չեն կատարում: Պսպղացող նոր տանկերով շքերթը մեկ բան է, իսկ ռազմի դաշտում դրանք գրագետ օգտագործելու ունակությունը՝ բոլորովին այլ: Ինչ վերաբերում է ռելիեֆին, Լեռնային Ղարաբաղի լերկ լեռները լավ «տանկային երկիր» չեն, կարծում եմ, ԱՄՆ-ի բանակի տանկային զորամասերի իմ նախկին ու ներկա զինվորները համամիտ կլինեին: Հողը չորացած է, բուսականությունը չկա, որ թաքցնի, նաև սահմանափակում է զրահամեքենաների կիրառումը: Դա հատկապես խոցելի է դարձնում տանկերը, հատկապես, երբ տանկերը գործում են առանց հետևակի կամ առանց այլ տարրերի, այսպես կոչված, «աջակցող զինված թիմի», ինչպես եղել է զրահատեխնիկայի ողջ պատմության ընթացքում: Տեղանքը կարող է հաղթահարվել, բայց դրա համար անհրաժեշտ է կարգապահ ուժ, որը հատուկ պատրաստվել է այդ տարածքում գործողությունների համար։ 1965-ին ԱՄՆ բանակը պատրաստ չէր Վիետնամի ջունգլիների համար: 1968 թ.-ին ամերիկացիները տակտիկապես պատրաստված էին, բայց ունակ չէին կամ գործնականում լիարժեք պատրաստ չէին պատերազմի բարձր մակարդակներում հաջողություն գրանցելու: 1991-ին, Կալիֆոռնիայի Ազգային ուսումնական կենտրոնի անապատներում վերապատրաստումից հետո, ԱՄՆ ուժերը եզակի պատրաստության վիճակում էին՝ իրաքցիներին Քուվեյթում և Իրաքի հարավում ոչնչացնելու համար, նույնը նաև 2003 թվականին: Բայց հետո ամեն բան փոխվեց ոչ նրանց օգտին: Երբ 2003-ի վերջին Իրաքում պատերազմի պայմանները փոխվեցին անսպասելիորեն և ամերիկացիները ստիպված եղան մարտեր վարել ոչ ավանդական սկզբունքներով մարտնչող ապստամբների հետ, ամերիկացիները հերթական անգամ պատրաստ չէին լուծել պատերազմի այդ ձևի առաջադրած խնդիրները գրեթե կես տասնամյակ: Տեխնիկային և տեղանքին առնչվող դժվարությունները կարելի է հաղթահարվել մարտավարության միջոցով: Պրոֆեսիոնալ ռազմական ուժերը, որոնք նախատեսված են գործելու որոշակիորեն սահմանված սպառնալիքի կամ խնդրի շրջանակում, մշակում են շատ հստակ պատասխաններ՝ ըստ տեղանքի և ակնկալվելիք սպառնալիքի: Դրանից հետո նրանք մարզվում և, անհրաժեշտաբար, վերազինվում են անհրաժեշտ սարքերով՝ օրինակ, բաց տեղանքին համապատասխան, որտեղ բացակայում է բուսականությունը և հնարավորություն չկա թաքնվելու, կամ կիրառւմ են իրենց ունեցած առավելությունները: Բայց և՛ Հայաստանի, և՛ Ադրբեջանի կողմից ցուցադրված գրեթե յուրաքանչյուր տեսանյութում հակառակորդ ուժերն իրենց պահում էին դիլետանտների պես՝ շարժվում էին իրար ից շատ փոքր հեռավորության վրա, մասնավորապես, չօգտագործելով համակցված զենքի մարտավարություն և դառնում էին խոցելի օդային հարձակումից: Օդային պաշտպանություն ապահովող հրետանին միավորված ցամաքային զորքերի թիմի հետ, կարևորագույն բաղադրիչ է, հատկապես, եթե վերջինս չունի իր որոշակի թվաքանակ ներկայացնող սեփական օդուժը: Ինչպես մի անգամ ասել է ԱՄՆ նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտը, ֆաշիստական ​​պաշտպանության վերաբերյալ, «Հիտլերը ամրոց կառուցեց Եվրոպայի շուրջ, բայց նա մոռացավ տանիք դնել դրա վրա»: Այս հակամարտության մեջ կարելի էր ասել նույնը: Այս հակամարտության անօդաչու թռչող սարքերը հենց այնպես գաղտագողի թռչող սարքեր չեն կամ 50 000 ոտնաչափ բարձրությունից ցած նետվող զինամթերք: Դրանք կարող են համեմատաբար հեշտությամբ զգետնվել, եթե կիրառվում են ճիշտ սարքավորումներ և առկա է համապատասխան վարժանք ու հմտություն: Լեռնային Ղարաբաղի ռազմական ընդհարումը մեզ ոչինչ չի ասում զրահատեխնիկայի մահվան մասին: Այն ամենը, ինչ տեսնում ենք, երկու ոչ լիարժեքորեն մարզված և սարքավորումներով թերհագեցած ռազմական ուժեր են, որոնք գործում են ոչ արհեստավարժ, և արագ ստեղծված տեսանյութեր, որտեղ արվում են արտառոց ու շռայլ հայտարարություններ՝ սոցիալական մեդիայի դարաշրջանում: Բայց կան եզրակացություններ, որոնք կարելի է անել: Արևմտաեվրոպական զինուժերը, և որոշ չափով էլ Միացյալ Նահանգները, թերագնահատում են հակաօդային պաշտպանության հրետանին: Անօդաչու թռչող սարքերն ավելի ու ավելի մեծ սպառնալիք կլինեն, բայց էժանագին անօդաչու թռչող սարքերը նմանապես, կարելի է ոչնչացնել էժան միջոցներով: Նախատեսված ժամանակակից համակցված սպառազինությամբ մարտական ​​ուժերը, նույնիսկ առանց օդային գերակայության, կարող են երկնքից մաքրել այդ սպառնալիքը: Գնվել են ժամանակակից պրոֆեսիոնալ սպառազինություններ՝ շքերթային ցուցադրության համար, սակայն հարկ էր, որ բյուջեի մեծ մասը հատկացվեր վարժանքին և հմտություններ ձևավորելուն։
Թարգ.Նաիրա Գասպարյանի (Նիդ.օրագիր)
Թարգմանչի կողմից․ Ամերիկացի ռազմական վերլուծաբան Ռոբերթ Բեյթմանի (https://smallwarsjournal.com/)հոդվածը պարունակում է հետաքրքիր վերլուծություններ , որոնք ուղղակիորեն վերաբերում են Արցախյան հայրենական պատերազմին, այնտեղ ծավալվող պատերազմական գործողություններին, որոնք չեն ունեցել իրենց նախադեպը ողջ աշխարհում առ այսօր։ Աշխարհում տեղի ունեցող պատերազմական գործողությունները արցախյան սցենարից տարբերվում են նրանով, որ մարտերը տեղի են ունենում ոչ թե կանոնավոր զորքերի հետ, այլ այդ զորքերի հագուստը կրող, հաճախ նաև չկրող արևելքի տարբեր երկրներից Թուրքիայի անմիջական հովանավորությամբ և մասնակցությամբ այստեղ բերված գրոհայինների միջև, երբ տեղական ադրբեջանցի կոչվող զինվորը, հիմնականում ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչներ, գրոհայինների համար հաճախ ծառայում են իբրև պաշտպանիչ վահան։ Հայտնի է, որ խաբեությամբ Ադրբեջանում հայտնված և այնտեղից էլ Արցախ բերված գրոհայինները, ովքեր մարտական պատրաստվածություն են անցել Թուրքիայի և Սիրիայի տարբեր ճամբարներում, կռվում են ոչ ավանդական ռազմական կանոններով, նաև սպանում են, դարձյալ ոչ ավանդական բարբարոս մեթոդներով։ Բեյթմանը փորձում է հոդվածի սահմաններում ներկայացնել արժեքավոր դիտողություններ, որոնց մի մասի հետ մենք համամիտ չենք։ 1․ Հոդվածի հեղինակի կողմից փորձ է արվում հայկական կողմից հայրենական ազգային ազատագրական անհավասար պատերազմը հավասաեցնել թուրք-ադրբեջանական տանդեմի զավթողական քաղաքականությամբ տարվող վանդալային հոգեբանությամբ տարվող պատերազմի հետ։ 2․Նախ, մասնավորապես, քննարկենք անճշտությունները, որոնք հարգարժան վերլուծաբանը անգամ ջանք չի թափել գրելուց առաջ, կամ գոնե գրելու ընփացքում ստուգել ՀՀ ՊՆ և ԱՀ ՊԲ ի սպառազինությունների ներկայացված տվյալների հետ։ 3․ Հայկական կողմը պատերազմի հենց սկզբում ունեցել է փոքրաթիվ տանկեր և զրահատեխնիկա՝ ըստ իր սահմանափակ ռազմական բյուջեի հնարավորությունների, ինչպես նաև հայկական կողմը չի ակնկալել հնարավոր բախումների դեպքում առերեսվել նաև թուրքական ինստրուկտորների և սիրիական ու աֆղանական գրոհայինների հետ։ Հետևաբար, հայկական կողմի սպառազինությունները հիմնականում եղել են պաշտպանական։ 4․ Հայկական կողմը բացառապես գնացել է հակահարվածների ռազմական օբյեկտների ուղղությամբ՝ չթիրախավորելով ադրբեջանական ժողովրդի համար կենսականորեն անհրաժեշտ օբյեկտներն ու մշակութային օբյեկտները, այդ թվում դպրոցներ մանկապարտեզներ, հիվանդանոցներ, եկեղեցիներ, բնակելի թաղամասեր և տներ։ Ասվածը ստուգելը բոլորովին դժվարություն չի պարունակում, քանի որ տիեզերական կայաններից արված նկարների միջոցով կարելի է պարզել զորքերի և կրակի ուղղվածությանն առնչվող ցանկացած տեղեկատվություն։ 5․ Հոդվածագիր վերլուծաբանը, առանց մանրակրկիտ, անգամ առանց մոտավոր դիտարկումների, խոսում է մեր մարտավարական սխալների մասին՝ դարձյալ հավասարության նշան դնելով հայ կանոնավոր բանակի անձնակազմի և թուրք-ադրբեջանական բարբարոս խառնիխուռն վիզկտրողների միջև։ 6․ Վերլուծաբանը փորձում է կասկածի ենթարկել հայկական բանակի կողմից խոցված ռազմատեխնիկային վերաբերող թվերը՝ համարելով դրանք անհավատալի հեքիաթ։ Նշենք, որ կան նաև արժեքավոր առաջարկներ, որոնք կարելի է հետագայում ռազմական ծրագրերի, մարտավարական պլանների մշակման ժամանակ կիրառել, սակայն վերլուծաբանը չի պատկերացրել, որ անգամ այսպիսի սահմանափակ ռեսուրսների դեպքում հայրենիքի պաշտպանության համար հայի աննկուն ոգին կարող է գործել այնպիսի սխրանքներ, կատարել այնպիսի քայլեր, որոնք հատուկ են միայն հայ ինքնությանը, այն հային, ով դուրս է եկել պայքարելու թուրք հրոսակի դեմ՝ ոչ թե մեռնելու, այլ ապրելու ներշնչանքով։ ՀԵՆՑ ՍԱ Է ԱՅՆ , ԻՆՉ ՕՏԱՐԻ ՀԱՄԱՐ ՀԵՔԻԱԹ Է ԹՎՈՒՄ․

Վիրավոր տղաները կունենան ձեռքի գերժամանակակից պրոթեզներ

Ազգային ժողովի «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Նարեկ Մկրտչյանը Ֆեյսբուքի իր էջում գրում է.

«Ինչպես տեղեկացրել եմ, պատերազմի օրերին նախաձեռնել եմ մի շարք առողջապահական ծրագրեր՝ արտասահմանցի բժիշկների այց, իսլանդական ձողաձկան (cod) կաշվից ստացած մաշկային տրանսպլանտների, ամերիկյան «Genadyne» ընկերության բարձրակարգ դեղամիջոցների և վերքերը փակող վակուումային սարքերի, ՀՀ ԱՆ պրոֆ. Ռ. Հ. Յոլյանի անվան արյունաբանական կենտրոնի համար ամենագնաց մեքենայի և անհրաժեշտ բժշկական միջոցների ձեռքբերում և այլն։ Այս ամենն անհնարին կլիներ առանց սրտացավ ընկերներիս, գործընկերներիս, սփյուռքի մեր հայրենակիցների, ինչպես նաև ինձ մտերիմ օտարազգի բժիշկների, գործարարների ու քաղաքական գործիչների աջակցության։

Եվս մեկ անգամ իմ երախտիքն եմ հայտնում բոլորին։ Փակելով առողջապահական նախաձեռնությունների այս փուլը՝ ցանկանում եմ ձեր ուշադրությունը հրավիրել մի նոր՝ խիստ կարևոր ձեռնարկման վրա, որ վերաբերում է մարտական գործողությունների ընթացքում ձեռք ու ոտք կորցրած մեր զինվորների պրոթեզավորմա խնդրին։

Ծրագիրն իրականացնելու ենք «Հայրենիքի պաշտպանի Վերականգնողական կենտրոն» հետ համագործակցությամբ, որտեղ շուտով «Հայաստան հիմնադրամ Նիդերլանդների» աջակցությամբ գործելու է պրոթեզավորման գերմանա-հոլանդական ժամանակակից լաբորատորիա։

Ուրախությամբ նշեմ, որ իսլանդացի գործընեկրներիս աջակցությամբ արդեն պայմանավորվածություն եմ ձեռք բերել պրոթեզների արտադրությամբ զբաղվող իսլանդական աշխարհահռչակ «Ossur» ընկերության հետ` ձեռքբերելու գերժամանակակից «i-Limb» ձեռքի պրոթեզներ։ Իսլանդական «Ossur»-ին զուգահեռ ձեռքի ժամանակակից պրոթեզներ գնելու պայամանվորվածություն ենք ձեռք բերել նաև գերմանահոլանդական «Ottobock» ընկերության հետ։

Ծրագիրն իր մեջ ներառելու է նաև կրթական բաղադրիչ՝ վերապատրաստման նպատակով իսլանդացի և հոլանդացի մասնագետների այց, հայաստանյան մասնագետների վերապատրաստում արտերկրում և այլն։ Արդեն պայմանավորվածություն ունենք իսլանդական «Ossur»-ի ձեռքերի պրոթեզավորման լավագույն մասնագետներից մեկի՝ Վիբե Հայդեմայի հետ, ով աշխատելու է “Զինվորի տան” մասնագետների հետ։ Ծրագրի հաջող իրականացման դեպքում առաջին անգամ Հայաստանում կտեղադրվեն նման կարգի պրոթեզներ։ Այս նախաձեռնության շահառու են լինելու հայրենքի պաշտպանության համար զեռքերը կորցրած մեր զինվորները, որոնց մի մասի հետ արդեն հանդիպել եմ, և շուտով կսկսենք նախապատրաստական աշխատանքները։

Եթե ճանաչում եք զինվորների, որոնք պատերազմի ընթացքում կորցրել են ձեռքերը, խնդրում եմ նրանց տվյալներն ուղարկել ինձ։

Մոտ օրերս կտեղեկացնենք ինչպես դրամահավաքի մեկնարկի, այնպես էլ այն կազմակերպությունների և անհատների մասին, որոնք արդեն իսկ հանգանակություններ կատարելու պատրաստակամություն են հայտնել»։


Բելգիայի ներկայացուցիչների պալատն ընդունեց Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ բանաձև

Բրյուսել, 18 դեկտեմբերի, 2020թ․ - Մի քանի ժամ առաջ Բելգիայի ներկայացուցիչների պալատը 130 կողմ և 12 ձեռնպահ ձայներով ընդունեց Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության և դրա հետևանքների վերաբերյալ բանաձև :

Բանաձևը «դատապարտում է Ադրբեջանի կողմից 2020 թ. Սեպտեմբերի 27-ին ռազմական գործողությունների վերսկսումը», և կառավարությանը կոչ է անում ձեռնարկել մի շարք միջոցառումներ, որոնք ուղղված են պատերազմից տուժած բնակչության հոգսերը  թեթեւացնելուն, պատերազմական հանցագործությունների համար պատասխանատուներին բացահայտելուն և դատապարտելուն, ինչպես նաև  հրադադարի ռեժիմը  պահպանելուն և բանակցությունները  Լեռնային Ղարաբաղի սահմանները և նրա ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը հարգող խաղաղ համաձայնագրի շուրջ տանելուն: Ի թիվս այլ դրույթների, Խորհրդարանը, մասնավորապես, դատապարտում է այն վնասակար դերը, որ խաղացել է Թուրքիան այս պատերազմում և պահանջում  է նրան «դադարեցնել ռազմական միջամտությունն այս հակամարտությանը» և  զերծ մնալ «տարածաշրջանում  ապակայունացնող դերակատարումից:

Բելգիայի հայերի կոմիտեն ողջունում է այն փաստը, որ Խորհրդարանը հստակ և կառուցողական դիրքորոշում է որդեգրել այս հարցի  վերաբերյալ և շնորհակալություն է հայտնում այն ​​խորհրդարանականներից, ովքեր իրենց ներդրումն են ունեցել դրանում: Այսպիսով, բանաձևը ճանապարհ է բացում տարածաշրջանում կոնկրետ և կառուցողական գործողությունների համար:

Կոմիտեն կոչ է անում կառավարությանը առանց հապաղելու գործել խորհրդարանի առաջարկությունների համաձայն: Նա մասնավորապես ընդգծում է մարդասիրական օգնության հրատապությունը և բելգիական ներկայությունը տարածաշրջանում:

Collapse )

Հետամուտ հայկական արտադրանքին NoyNuts

Տոներին ընդառաջ հայկական ՆՈՅՆԱԹՍ (NoyNuts) ընկերության արտադրանքը
Տոներին ընդառաջ հայկական ՆՈՅՆԱԹՍ (NoyNuts) ընկերության արտադրանքը

Հետամուտ լինելով հայկական արտադրանքից օգտվելու մեր ցանկությանն ու կոչերին, շարունակում ենք հայ համայնքին ներկայացնել Նիդերլանդներում հայ գործարարների կողմից թողարկվող արտադրանքների տեսականին։ Առաջարկում ենք գնումներ կատարել միմիայն հայկական խանությոներից և շարունակել ՄԵՐԺԵԼ թուրքականը։ ԱՅՍՈՒՀԵՏ ԱՍԵՆՔ ԱՅՈ ՄԻՄԻԱՅՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆԻՆ։

Տոներին ընդառաջ հայկական ՆՈՅՆԱԹՍ (NoyNuts) ընկերության արտադրանքը Եվրոպայում կապահովի ձեր տոնական սեղանների հայկական համն ու հոտը։ Հատընտիր և անուշահամ ընկույզների և չարազեղենի տեսականին կդառնա ամենասպասվածը ձեր տոնական սեղաններին։ Իսկ «NoyNuts»-ի փայտե նվեր-արկղերը ամենայուրօրիանակ և համեղ Ամանորյա նվերը կլինեն ձեր հարազատներին և ընկերներին։ 

Պատվիրեք այստեղ՝

https://noynuts.nl

«NoyNuts»-ն այժմ հասանելի է նաև BOL.COM-ի միջոցով։ 

ԸՆՏՐԵ՛ՆՔ ՀԱՅԿԱԿԱՆԸ, ՏԱՐԱԾԵ՛ՆՔ ՀԱՅԿԱԿԱՆԸ, ՕԳՏՎԵ՛ՆՔ ՄԻՄԻԱՅՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆԻՑ։


Միայն Հայաստանը կարող է համախմբել աշխարհասփյուռ հայերին. Մաթո Հախվերդյան

Մաթո Հախվերդյան
Մաթո Հախվերդյան

Ներկայացնում ենք miasin.am-ի հարցազրույցը Հաագայի հոլանդահայ «Աբովյան» մշակութային միության վարչության և Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիայի (FAON) նախագահ Մաթո Հախվերդյանի հետ:

– Պատերազմի օրերին Սփյուռքը միանգամից ինքնակազմակերպվեց ու հնարավոր բոլոր եղանակներով (քաղաքական, մարդասիրական, տեղեկատվական և այլն) ջանաց օգնության ձեռք մեկնել հայրենիքին. Ձեր համայնքը/կառույցը ո՞ր ուղղություններով էր այդ օրերին աշխատում և ինչպե՞ս կարողացավ օգտակար լինել Հայաստանին ու Արցախին:

– Նախ ասեմ, որ ինքնակազմակերպման առումով, դա հնարավոր էր միայն մարդասիրական, դրամահավաքի ասպարեզում։ Ավելի դժվար են քաղաքական և տեղեկատվական բնագավառները, որոնց համար հարկավոր է տարիների մեծ փորձ, փոխադարձ կապեր և կազմակերպված և բանիմաց աշխատանք։

Պատերազմի օրերին կատարված աշխատանքների մասին ես կարող եմ խոսել միայն Նիդերլանդների և մի փոքր էլ Բելգիայի հայերի մասին։ Պատերազմի առաջին օրն իսկ, երբ ես մտա Հաագայի «Աբովյան» մշակութային միության կենտրոն, այնտեղ հավաքվել էին սովորականից ավելի շատ հայեր, բոլորն էլ անհանգիստ, մտահոգված և պատրաստակամ ինչ-որ բանով օգտակար լինելու հայրենիքին։ Եղան բազմաթիվ առաջարկներ, որոշվեց կազմակերպել հավաքներ և մասնակցել տարբեր ակցիաների։

Թե՛ «Աբովյան» միությունը և թե՛ Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիան (FAON) լծվեցին աշխատանքի` հոլանդահայ այլ կազմակերպությունների հետ միասին կազմակերպելով հանրահավաքներ, ցույցեր, Նիդերլանդների խորհրդարանին ներկայացնելով հանրագիր՝ ղարաբաղյան հիմնահարցի և ադրբեջանա-թուրքական ագրեսիայի վերաբերյալ։ Հոլանդահայ կազմակերպություններն ակտիվորեն մասնակցեցին Բրյուսելում կազմակերպված Եվրոպայի հայության ցույցին։

Պատերազմի ընթացքում «Աբովյան» միության և հոլանդահայ այլ կառույցների անդամները միասնաբար ամեն օր լուռ հերթապահության կարգով ցույց անցկացրեցին Հաագայում Նիդերլանդների խորհրդարանի մուտքի մոտ։ Նրանք կրում էին Հայաստանի և Արցախի դրոշներ և պաստառներ՝ պահանջելով դադարեցնել ադրբեջանական ագրեսիան Արցախի դեմ, ճանաչել Արցախի անկախությունը և դատապարտել պատերազմական hանցագործությունները։ Նրանք շարունակաբար շփվում էին հոլանդացի պատգամավորների, նախարարների, վարչապետի, լրագրողների և այլ մարդկանց հետ՝ տեղեկացնելով Արցախի հիմնահարցի և պատերազմական իրավիճակի մասին։

FAON-ն համագործակցելով ՀՀ դեսպանության հետ, բուռն աշխատանք ծավալեց դիմելով նիդերլանդական իշխանություններին և հատկապես՝ խորհրդարանի պատգամավորներին՝ նրանց իրազեկելով ադրբեջանա-թուրքական դաժանությունների և պատերազմական հանցագործությունների մասին։ FAON-ին հաջողվեց կազմակերպել խորհրդարանական ունկնդրումներ Նիդերլանդներում ՀՀ դեսպան Տիգրան Բալայանի և Արցախի մարդու իրավունքների պաշտպան Արտակ Բեգլարյանի մասնակցությամբ (հեռավար)։ Այդ աշխատանքների շնորհիվ, Նիդերլանդների խորհրդարանը ընդունեց մի շարք բանաձևեր՝ առաջարկելով կառավարությանը պատժամիջոցներ կիրառել Ադրբեջանի նախագահի և նրա ընտանիքի անդամների, ինչպես նաև Ադրբեջանի և Թուրքիայի պատերազմական հանցագործություններ իրագործած պատասխանատուների նկատմամբ։

Մարդասիրական օգնությունը և դրամահավաքը թե՛ Նիդերլանդներում և թե՛ Բելգիայում ինքնակազմակերպվեց շատ արագ և հավաքված գումարների հիմնական մասը փոխանցվեց «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի Նիդերլանդների մասնաճյուղին։ Հավաքվեց և Հայաստան ուղարկվեց դեղորայք, բժշկական սարքեր, հագուստ, բանակի համար որոշ պարագաներ և այլն։ Տեղի ունեցան նաև ինքնաբուխ ակցիաներ, ինչպես օրինակ՝ մի քանի ժամով դեպի Բելգիա տանող մայրուղիների փակումը։

– Այսօր, դժբախտաբար, ունենք մի իրականություն, որի հետ դժվար է համակերպվել: Որո՞նք են այն առաջնային նպատակակետերը, որոնց ուղղությամբ պետք է քայլեր ձեռնարկել: Եվ ո՞րը պետք է լինի Սփյուռքի դերակատարումն այդ հարցում:

– Ինչպես Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիայի հայտարարության մեջ է նշված՝ այս դժվարին պահին հարկավոր է երկրում պահպանել կարգ ու կանոն՝ համաձայն ՀՀ սահմանադրության և օրենքների, և ցուցաբերել միասնականություն, համերաշխություն և համախմբվածություն հանրապետության հրատապ հարցերին գոհացուցիչ լուծումներ տալու համար։

Մեզ համար առաջնահերթ կարևորություն ունեն ռազմագերիների և զոհերի դիերի փոխանակումը, վիրավորված զինծառայողների բուժօգնությունը, զոհվածների ընտանիքների խնամքը, Արցախից տեղահան եղած ընտանիքներին մարդասիրական օժանդակության ցուցաբերումը և այլն։

Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիան ՀՀ դեսպանության հետ համատեղ աշխատում է, որպեսզի Նիդերլանդների խորհրդարանը բանաձև ընդունի Արցախի ճանաչման և Հայաստանին մարդասիրական օգնություն տրամադրելու առաջարկներով։ Սփյուռքը կարող է բացի մարդասիրական և մասնագիտական օգնությունից, աշխատել զանազան երկների իշխանությունների և արդյունաբերական հիմնարկների հետ՝ հօգուտ Հայաստանի և հայ ժողովրդի շահերի։

– Նշեցիք, որ Ադրբեջանում գտնվող հայ ռազմագերիների և զոհերի դիերի փոխանակումը Ձեզ համար առաջնահերթ կարևորություն ունեն: Ի՞նչ քայլեր է կառույցը ձեռնարկո՞ւմ այս ուղղությամբ:

– Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիայի հատուկ հանձնախումբը զբաղվում է ռազմագերիների հարցով։ Ցավոք, այդ հարցի լուծումը կախված է միջազգային կառույցներից և ձեռք բերված պայմանավորվածությունից։ Մենք փորձում ենք Կարմիր Խաչի հոլանդական գրասենյակի միջազգային բաժնի միջոցով ազդել, որպեսզի հարցը լուծվի հնարավորինս շուտ։

Մենք նրանց ենք ներկայացրել ՀՀ և Արցախի Մարդու իրավունքների պաշտպանների զեկույցները և Ադրբեջանի կողմից գերիների խոշտանգումներին վերաբերող նյութեր։ Մենք հետևողականորեն հոլանդացի պատգամավորներին ենք ներկայացնում ռազմագերիների մասին տեղեկություն և փորձում նրանց միջոցով ազդել գերիների անհապաղ փոխանակման գործընթացի վրա։

Աշխատանքներ են տարվում նաև HRW և Amnesty International կազմակերպությունների հոլանդական մասնաճյուղերի հետ այդ ուղղությամբ։

– Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիան (FAON) հայց է ներկայացրել սոցիալական ցանցերի թուրք-ադրբեջանական օգտատերերի և «Գորշ գայլերի» դեմ հայերի նկատմամբ ինտերնետում մի շարք վիրավորական և ատելության խոսքի, խտրականության և բռնության կոչերի կապակցությամբ։ Ի՞նչ փուլում է դատական գործն ու ի՞նչ սպասելիքներ ունեք:

– Սոցցանցերում թուրքերի և ադրբեջանցիների հակահայ գրառումները թափ առան հայ-ադրբեջանական հուլիսյան բախումների ժամանակ և ավելի ծայրահեղ բնույթ ստացան սեպտեմբերի 27-ի՝ Արցախի դեմ Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմի ընթացքում։ Ի շարս այլոց, հայերի հասցեին վիրավորական և ատելության գրառումներ է կատարել «Թուրք-ադրբեջանական մշակութային միության» նախագահ Իլհամ Աշկինը, որին հոլանդական դատարանը դատապարտել է հայերի նկատմամբ բռնություն հրահրելու մեղադրանքով։

Այս նոր հայցը Հոլանդահայ կազմակերպությունների ֆեդերացիան ներկայացրել է հոլանդական իրավական մարմիններին նոյեմբերի 27-ին։ Եթե դատախազությունը ներկայացված փաստերը բավարար համարի դատ բացելու համար, կսկսվի դատական գործը և այս անգամ ևս հավանաբար պարոն Աշկինը կհայտնվի դատարանի առաջ և կպատժվի որպես կրկնահանցագործ (ռեցիդիվիստ)։

– Պատերազմի օրերին մեկ անգամ ևս փաստեցինք, որ Սփյուռքը զորեղ ուժ է, մեր ամենամեծ հարստությունը՝ պատրաստ միշտ կանգնելու հայրենիքի կողքին: Այսօր ունենք նոր մարտահրավերներ. ինչպիսի՞ն ենք պատկերացնում Հայաստան-Սփյուռք հետագա հարաբերությունները: Որո՞նք պետք է լինեն այն առաջնային հանգրվանները, որոնց շուրջը պետք է զարգանան այդ հարաբերությունները՝ փոխադարձաբար:

– Ինչպես հայտնի է, Հայկական սփյուռքը բազմաշերտ է և բազմաբղետ։ Առ այսօր չկան հավաստի վիճակագրական և թարմացվող մարդահամարի տվյալներ։ Դրանց բացակայության պայմաններում հնարավոր չէ լիարժեք խոսել Սփյուռքի առարկայական ներուժի մասին։ Առհասարակ, մեծ աղետների ժամանակ մարդիկ համախմբվում են և պատրաստ են աննախադեպ զոհողություններ անել։ Օրինակ՝ դա տեղի ունեցավ Սպիտակի երկրաշարժի, Սումգայիթի և ադրբեջանական այլ քաղաքների ջարդերի ժամանակ։

Պատերազմի արհավիրքը համախմբեց մեծ թվով հայերի, որոնք ոչ միայն պատրաստ էին նյութական օժանդակություն ցուցաբերել Հայաստանին, այլ փորձեցին միջոցներ գտնել Հայոց բանակին օգնելու համար։ Չպետք է մոռանալ, որ վերջին տասնամյակներում արմատապես փոխվել է սփյուռքահայության կազմը։ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, դասական կամ «հին» սփյուռքահայությունը համալրվել է հիմնականում Հայաստանից արտագաղթած հայությամբ։

Փոխվում են նաև սփյուռքահայ կառույցների աշխատանքների բնույթը և նախասիրությունները։ Հայաստանից արտագաղթած հայերից շատերը ներգրավված չեն գոյություն ունեցող հայկական կրթական, մշակութային և հասարակական կառույցներում, սակայն նրանք փորձում են ստեղծել նոր, հիմնականում բարեգործական կազմակերպություններ։

Վերջին պատերազմի ընթացքում Հայաստանից արտագաղթած հայերը չափազանց աշխուժացան, ակտիվորեն «ինքնակազմակերպվեցին» և կատարեցին հիմնականում մեծ նվիրատվություններ համահայկական հիմնադրամի տեղական մասնաճյուղին։ Նրանցից շատերն արդեն իսկ սկսել են հեռանալ հայկական համայնքային կյանքից։

Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների զարգացումը կախված է առաջին հերթին Հայաստանից։ Միայն Հայաստանը կարող է համախմբել աշխարհասփյուռ հայերին, ներգրավել նրանց հայրենաշեն աշխատանքներում։ Դա նշանակում է, որ Հայաստանը նախևառաջ պետք է քարտեզագրի տարբեր երկրներում ապրող հայերին, մարդահամար իրականացնի, որպեսզի կարողանա ճիշտ պատկերացում կազմել տարբեր համայնքների հայության մասին և կարողանա համապատասխան փոխադարձ հարաբերություններ զարգացնել։ Այդպիսով, ամուր և իրատեսական հիմքերի վրա կդրվեն Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունները։ Դա պահանջում է լուրջ և հետևողական աշխատանք։

Այդ գործին կնպաստի Հայաստանում սոցիալ-տնտեսական արդար համակարգը, ժողովրդավար կառավարությունը և հոգատար իշխանությունը։ Արտերկրում ապրող հայերը պետք է զգան, որ իրենք մաս են կազմում հայկական մեծ ընտանիքին, և իրենց առօրյան ինչ-որ կերպ նպաստում է հայրենիքի բարգավաճմանը։ Վերջին հաշվով հայության գոյատևման առհավատչյան և ապահով հանգրվանը Հայաստան աշխարհն է։


Բելգիայի Ֆլանդրիայի կառավարությունը 200,000 եվրո է հատկացրել Արցախի երեխաների կարիքներին

200 հազ.Եվրոյի ՕԳՆՈՒԹՅՈՒՆ ԱՐՑԱԽԻ ԵՐԵԽԱՆԵՐԻ ՍՆՆԴԻ   ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՄԱՆ ՀԱՄԱՐ

Բրյուսել 13-12-2020/նիդերլանդական օրագիր 

Բելգիայի  Ֆլանդրիայի կառավարությունը 200,000 եվրո է հատկացրել Համաշխարհային պարենի ծրագրին (ՊՀԾ) Լեռնային Ղարաբաղում հրատապ օգնություն ցուցաբերելու համար: Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտությունը հանգեցրեց փախստականների աճին, այդ թվում երեխաների, այս  մասին հայտնել է Ֆլանդրիայի դեպարտամենտի https://www.fdfa.be/nl պաշտոնական կայքը:

Նոյեմբերի 10-ին Հայաստանի, Ադրբեջանի և Ռուսաստանի Դաշնության կողմից Եռակողմ հռչակագրի ստորագրումից հետո էլ  հումանիտար կարիքները, հատկապես սննդի ոլորտում, շարունակում են մնալ առաջնային:

ՊՀԾ-ն Հայաստանում պարենային օգնության արշավ կսկսի 2020 թվականի դեկտեմբերի կեսերին: Այս ջանքերը կլրացնի `COVID-19 համաճարակից և հակամարտությունից տուժած առավել  խոցելի խմբի  սննդի հրատապ կարիքները:

Ֆլամանդական 200,000 եվրոյի ներդրման շնորհիվ Հայաստանից և Լեռնային Ղարաբաղից մինչև 17 տարեկան 2705 երեխա աջակցություն կստանա ձմռան դժվարին ամիսները հաղթահարելու, ճիշտ սնունդ ստանալու համար:

Տեղեկացնենք, որ Ֆլամանդական կառավարությունը (Բելգիայի հոլանդախոս հատվածը) բաղկացած է 9 նախարարից, որը գլխավորում է վարչապետ Յան Ջամբոնը: Ֆլամանդական կառավարության նախարարներին նշանակում է Ֆլամանդական խորհրդարանը, Ֆլանդրիայի վարչապետը պետք է իր երդումը տա Բելգիայի թագավորին:

De Vlaamse Regering kent 200.000 euro toe aan het Wereldvoedselprogramma (WFP) voor noodhulp in de regio Nagorno-Karabach. Ten gevolge van de opflakkering van het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan kwam een groeiend aantal vluchtelingen op gang, waaronder ook heel wat kinderen.

Sinds de ondertekening van de Tripartiete Verklaring door Armenië, Azerbeidzjan en de Russische Federatie op 10 november zijn de vijandelijkheden in het conflictgebied gestopt. Toch blijven de humanitaire behoeften, met name op het gebied van voedsel, zeer hoog.

Het WFP lanceert midden december 2020 een voedselhulpactie in Armenië. Het WFP zal de bestaande nationale inspanningen aanvullen om tegemoet te komen aan de dringende voedselbehoeften van de meest kwetsbaren die getroffen zijn door de COVID-19-pandemie en het Nagorno-Karabach conflict. 

Dankzij de Vlaamse bijdrage van 200.000 euro zullen 2.705 kinderen van 0 tot 17 jaar uit Armenië en Nagorno-Karabach ondersteund worden om toegang te krijgen tot het juiste voedsel om de moeilijke wintermaanden door te komen.